Stond hij daar nou echt? Achter die boom bij het stoplicht? Of neemt mijn angst een loopje met me, en word ik paranoide? Thuis aangekomen, loop ik meteen naar boven, ik hoor mijn moeder beneden aan de trap nog vragen hoe mijn dag was, maar voor ik antwoord kan geven of zij verder kan zeuren smijt ik m’n deur al dicht. Ik laat me op bed vallen, maar spring er meteen weer af, wat…..is dat!!!? … Ik voelde toch echt iets kriebelen aan m’n armen, nu zie ik alleen nog een onschuldig klein papiertje liggen. Mijn hart bonkt in mijn keel, wie heeft dat briefje hier neergelegt, en hóe? Met trillende handen pak ik het papiertje vast, beneden me hoor ik de bel gaan, maar dat vervaagt naarmate de letters scherper voor mijn ogen worden. “Ik weet het” staat er met duidelijke, en 3 scherpe aanhalingstekens. Ik begin nu toch echt in paniek te raken, ik kijk om me heen en voel me allang niet meer veilig in mijn oh zo veilige kamertje waar ik de afgelopen 25 jaar al mijn geheimpjes in opsloot. Alles om me heen word weer wat duidelijker, het bloed stroomt weer door m’n oren en ik hoor iemand de trap op komen. Ik pak m’n telefoon en druk het 2e knopje in tot hij belt naar mijn beste vriendin, dit doen we altijd wanneer we ons in een onveilige situatie bekeren en willen dat de ander meeluisterd als bewijs of getuige. De voetstappen komen dichterbij…… Ik vond het altijd zo cliche in films, voetstappen die dichterbij komen en je angst aanwakkeren, maar nu ik het zelf ervaar snap ik wat ze bedoelen. Vlak voor de deur stoppen de voetstappen, het blijft stil aan de andere kant van de deur. Net op het moment wanneer ik de deur open wil trekken, word hij met een zwaai opengemaakt. Hij is het, hij is het alweer. Ik hap naar lucht .. ik probeer HELP te roepen maar er komt geen geluid uit mijn mond. Het is alsof hij mijn keel dichtknijpt, maar het enige wat hij doet, is daar staan, met zijn lach, zijn bosje rozen, en zijn onschuldige puppy ogen waar ik dit keer NIET van smelt. Hij komt dichterbij. Net op het moment dat hij me wat in wil fluisteren komt mijn moeder -de reddende engel- binnen en vraagt vrolijk of hij iets wilt drinken. Door het onverwachtse springt hij op en valt op het bed. Ik wil mijn moeder een alleszeggende knipoog geven, maar daar steekt hij een stokje voor, hij geeft me een blik die alles zegt, en met alles.. bedoel ik ook alles. En ik sla mijn ogen neer….

Nr 4.  Lees volgende week verder op www.tatjanacandice.nl
Gebeurtenissen en personages zijn niet op de waarheid berust, maar wel eigendom van Tatjanacandice.nl ©

Heb je nr 1 & 2 van Fleur gemist? kijk dan onder het tabje Fleurtje

Dan 24 uren, ik kom echt TIJD tekort, ik wil zoveel (misschien wel téveel) en meestal ook nog allemaal tegelijkertijd, ik moet nu echt een stapje terug gaan nemen. Dat is ook de reden waarom ik me van sommige site’s/fora’s heb afgemeld, i need time for myself, als ik eenmaal achter de laptop zit wil ik niet elke site en forum afspeuren naar nieuws en iedereen beterschap of succes wensen met wat dan ook. Vandaar dat ik het nu alleen bij Hyves & mijn eigen (samen met Bianca) forum hou, daarmee heb ik het al druk genoeg. En natuurlijk twitter, want, wat is een Blackberry nou aan zonder twitter? hehehe
Verder gaat alles goed in huize Kara, Joaquin heeft alleen SLAPELOZE nachten en dit is nu al maanden zo, ik kom gewoon niet toe aan rust en dat is ook de reden waarom jullie me vaker om 3uur nog zien bloggen.
Wat ik nog wel even wil mededelen is dat ik het ONWIJS leuk vind dat ik zoveel leuke reacties op Fleurtje krijg, ik wist niet dat mensen het zo leuk vonden en er ook echt voor terug zouden komen, echt, onwijs lief.
Ik zit er wel aan te denken dit jaar mijn site (punt NL’etje) niet meer te verlengen en verder te gaan op blogspot, dit omdat ik wordpress echt VERSCHRIKKELIJK vind om mee te werken, en ik blogspot toch net wat makkelijker maar ook leuker vind, hier ben ik nog niet over uit hoor, hebben jullie tips of adviezen hoe WP leuker gaat worden, zijn die altijd welkom.
Ik ga proberen mijn rust te vinden, heb toevallig een boek gekregen van mijn favoriete schrijver: Harlan Coben, dus die leest natuurlijk weer als een trein.
Fleurtje nr 4 komt morgen, en ik hoop dat jullie ook dit deel weer leuk gaan vinden.

Liefs, Tatjana

Vorige week: Ik kom uit mijn waas en daar is hij ..
Hij staat daar, kijkt me recht in mijn ogen aan, en laat mijn hart wederom smelten. Hoe doet hij dat toch, hoe weet hij me keer op keer met alleen al zijn blik om te turnen. Wat moet ik doen? Loop ik naar hem toe, en doe ik alsof er niks aan de hand is, of doe ik alsof ik hem niet gezien heb en loop ik met de stroom mee het perron af? Ik doe wat ik altijd doe .. ik loop naar hem toe. Ik weet niet wat ik moet zeggen, dus hij neemt het initiatief. Hij houd me vast, met zijn sterkte armen, zijn grote borstkas waar ik tóch weer verlang om op te liggen, zijn … en toen zei hij het … ja.. hij zei het.
Vervolg: “Ik hou van je, nog steeds” mijn mond valt open. Ik weet niet meer wat ik moet zeggen, wat zóu je moeten zeggen in een situatie als deze? Ik kijk hem aan, diep in zijn ogen, en daar zag ik het weer, die duivelse blik, ik sla mijn ogen neer en mompel ergens wazig dat ik er echt vandoor moet. Ik loop weg, nog steeds mijn blik teneergeslagen. Ik voel de angst weer, over mijn hele lichaam, met elastieke knieen pak ik in een automatische piloot de bus naar huis. Opgelucht laat ik me op een van de vieze stoelen vallen, en kijk naar buiten door een ruit waar door je nog net kan kijken, ik durf niet te dichtbij te gaan zitten, al die mensen met hun vieze gezicht tegen het raam, hun vieze plakkerige vingers, mijn gedachten dwalen al weer af naar andere dingen, precies zoals ik het wil. Totdat ik iets zie wat de luchtbel in een keer doorprikt en me hard met beide benen op de grond terug zet. Stond hij daar nou echt? Achter die boom bij het stoplicht? Of neemt mijn angst een loopje met me, en word ik paranoide? Thuis aangekomen, loop ik meteen naar boven, ik hoor mijn moeder beneden aan de trap nog vragen hoe mijn dag was, maar voor ik antwoord kan geven of zij verder kan zeuren smijt ik m’n deur al dicht. Ik laat me op bed vallen, maar spring er meteen weer af, wat…..is dat!!!?

Nr 3.  Lees volgende week verder op www.tatjanacandice.nl
Gebeurtenissen en personages zijn niet op de waarheid berust, maar wel eigendom van Tatjanacandice.nl ©

Heb je nr 1 & 2 van Fleur gemist? kijk dan onder het tabje Fleurtje

Deze heb ik wel nodig na vandaag, ik word dol van dit thesis themepje, ik ben gewend met CSS & HTML te werken, maar dit geeft echt de doorslag :-(. Vraag me aub niet waar mijn widgets naartoe zijn gevlogen, en waar de rest van mijn site is, because i really dont know. T’is echt een geweldig thematje, vooral met de veranderende foto’s aan de rechterkant, maar ik vind artisteer toch 10x fijner, zucht, but y’all know me, ik moet gewoon doorkrijgen hoe dit kreng werkt, eerder gaat er geen andere layout op! (hint hint). Tips zijn in dit geval écht heel erg welkom. Overigens heb ik wat nieuwe dingen toegevoegd, zoals je kan zien heb ik een tabje met scrap en een tabje P365, dat laatste zullen een paar van jullie wel kennen, het houd in; Project 365, het is de bedoeling dat je eigenlijk elke dag een foto maakt, en daar wekelijks (in mijn geval maandelijks) een projectje van te maken. Ik heb dit met 2009 ook al gedaan, alleen niet goed bijgehouden en dat wil ik dit jaar wel gaan doen. Onder het tabje scrap kun je zien wat ik allemaal maak, het is echt een ware verslaving en ik zou niet weten wat ik zonder zou moeten doen, deze hobby is echt een liefde voor me geworden. Ik schrijf dan ook mijn eigen lesjes in PSP (Corel Paint Shop Pro), wil je dit leren, kan je je aanmelden op ons forum, deze beheer ik samen met een goede vriendin, er staan leuke lesjes & opdrachten bij, maar je bent niet verplicht hier iets van te maken, het gaat om de gezelligheid en natuurlijk om het scrappen zelf, je hebt de mogelijkheid een eigen map aan te maken waarin je al je creaties kwijt kunt, dus onthouden he, niets moet alles mag ;-). Hier kun je je aanmelden: www.proudmommy.actieforum.com . We werken met providermails, geen zin in trammelant of lastige mensen die alleen maar willen loeren, het is dus de bedoeling dat je je met een provider mail aanmeld, hotmail, gmail of andere gratis email-adressen worden NIET geaccepteerd, heb je nu echt niets anders, mail me dan even :-). Ik kruip m’n mand in, heb genoeg thesis gezien vandaag en ben in staat mijn laptop in de koude sneeuw te gooien!!

Alvast een fijn weekend iedereen, enjoy the snow.

Tijd om uit te stappen, ik volg de menigte de trein uit, nog steeds in gedachten. Op een of andere manier voelt mijn onderbewustzijn iets, iets dat niet goed zit. Ik kom uit mijn waas en daar is hij ..
Hij staat daar, kijkt me recht in mijn ogen aan, en laat mijn hart wederom smelten. Hoe doet hij dat toch, hoe weet hij me keer op keer met alleen al zijn blik om te turnen. Wat moet ik doen? Loop ik naar hem toe, en doe ik alsof er niks aan de hand is, of doe ik alsof ik hem niet gezien heb en loop ik met de stroom mee het perron af?
Ik doe wat ik altijd doe .. ik loop naar hem toe. Ik weet niet wat ik moet zeggen, dus hij neemt het initiatief. Hij houd me vast, met zijn sterkte armen, zijn grote borstkas waar ik tóch weer verlang om op te liggen, zijn … en toen zei hij het … ja.. hij zei het

Nr 2. Lees volgende week verder op www.tatjanacandice.nl

gebeurtenissen en personages zijn niet op de waarheid berust,
maar wel eigendom van Tatjanacandice.nl ©

Wil je voorafgaande nr’s lezen, klik dan boven op het tabje Fleurtje.